Voor Priscilla Dijks is haar nooit alleen haar geweest. Het is identiteit, cultuur, emotie en ambacht in één. Als hairstylist, Oribe artist en eigenaar van salon The Culture in Amsterdam beweegt ze zich tussen techniek en expressie, tussen persoonlijke verhalen en collectieve schoonheid. Om haar beter te leren kennen, stelden we haar een stortvloed aan vragen.
“Je bent nooit af,” zegt ze. “Je blijft jezelf ontwikkelen – als mens én als stylist.”
Wanneer wist je dat haar meer voor je was dan alleen een vak?
“Toen ik op de kappersschool zat en ineens ergens ‘de beste van de klas’ was. Dat gevoel van voldoening – alsof er iets klikte – dat vergeet ik nooit meer.”
Kun je je het moment herinneren waarop een klant opstond uit je stoel en je dacht: dit is waarom ik dit doe?
“Dat specifieke eerste moment weet ik niet meer, maar er is altijd een moment aan het einde van een behandeling. De klant kijkt in de spiegel en ik zoek naar die blik in haar gezicht: yeah, that’s me. Dat is elke keer weer een persoonlijke high.”
Wat fascineerde je vroeger het meest aan haar?
“Vroeger was het vooral de techniek. Ik wil altijd weten waarom iets op een bepaalde manier wordt gedaan. Iemand heeft ooit een techniek bedacht – maar misschien kan het ook anders. Of beter.”
Wie beïnvloedde je in het begin?
“Mijn tantes. Als zesjarig meisje hielp ik hen bij thuisklantjes terwijl zij haar invlochten. Zij lieten mij zien dat ik ook mooi haar kon maken. Dat gaf me vertrouwen.”
Later kwam ze terecht in een luxe boutiquesalon in Amsterdam-Zuid.
“Mijn stagebegeleidster, Cia Carlsson, had een prachtige visie op het vak. Zij zei altijd: eerst ben je de hair doctor, dan de artist en daarna de friend. Dat is me altijd bijgebleven.”
Een ander belangrijk moment was toen ze educator werd voor Kao.
“Toen kon ik me verdiepen in haar, kleur, scalp en productkennis. Door die kennis kon ik zoveel meer – en ik vond het geweldig om dat weer door te geven aan andere stylisten.”
Identiteit en cultuur
De naam van je salon is The Culture. Wat betekent cultuur voor jou in relatie tot haar?
“Cultuur vormt wie je bent. Het zijn alle invloeden die je van jongs af aan meekrijgt. Haar is daar een onderdeel van. Tegelijkertijd creëer je in een salon ook een eigen cultuur: een mini-tribe. Iedereen in het team brengt zijn eigen ideeën, waarden en ervaringen mee. Samen vormen we de visie van de salon.”
Je hebt een Surinaams-creoolse achtergrond. Hoe speelt dat mee in je werk?
“Haar heeft in mijn cultuur een diepe betekenis. Er zit trots en respect in, maar ook geschiedenis en soms zelfs pijn. Haar verzorgen is een vorm van zelfrespect en ook een moment van verbinding.”
Ze merkte al vroeg dat haar kennis van afrotextuur een kracht was.
“Vroeger dacht ik dat ik dingen ‘verkeerd’ had geleerd. Maar nu zie ik dat juist als mijn kracht: technieken uit mijn eigen cultuur toepassen op verschillende haartypes.”
Hoe heeft Amsterdam je gevormd?
“Ik groeide op in Den Bosch en kwam als tiener naar Amsterdam. Het verschil is enorm. Amsterdam is divers, ambitieus en heeft een bepaalde attitude: less is more. Die stijl combineer ik met een beetje Surinaamse flair. Dat komt vanzelf terug in mijn werk.”
Zie je haar als mode, ambacht of identiteit?
“Alle drie. Maar uiteindelijk vooral identiteit. Met je haar laat je zien wie je bent – of wie je wilt zijn.”
Filosofie van schoonheid
Wanneer is haar voor jou mooi?
“Haar is van zichzelf al mooi. Wat het echt mooi maakt, is wat het met je doet vanbinnen. Het moment dat iemand zichzelf herkent in de spiegel.”
Kan een kapsel iemand veranderen?
“Ja en nee. Soms laat het zien wie iemand al is. Maar het kan ook iets activeren. Als ik meer zelfvertrouwen nodig heb, style ik mijn haar op een manier die dat uitstraalt: don’t mess with me, I’m HERE. En doordat mijn houding verandert, reageren mensen ook anders.”
Wat zie je in een klant voordat je begint te knippen?
“Ik observeer al vanaf het moment dat iemand binnenkomt. Houding, energie, lichaamstaal. Mensen vertellen vaak al met hun handen waar hun onzekerheden zitten. Terwijl ze praten, lees ik hun gezichtsuitdrukking en stel ik de juiste vragen.”
Geloof je in imperfectie?
“Ik geloof eigenlijk niet dat imperfectie bestaat. Wie bepaalt wat perfectie is? Iedereen is precies zoals hij hoort te zijn. Imperfectie zit vaak in de blik van degene die kijkt.”
Is een kapsel een eindpunt?
“Meer een moment in een proces. Op het einde ga ik met mijn handen door het haar en laat ik verschillende mogelijkheden zien. Dan zie je het gezicht van de klant veranderen. Dat moment – dat is het kapsel.”
Hair / ART
Wanneer voelt haar als kunst?
“Eigenlijk altijd. Geen twee mensen hebben hetzelfde haar. Het is kunst van de natuur.”
Ze kijkt ook altijd naar het verhaal achter haar.
“Waarom draagt iemand haar haar op deze manier? Welk verhaal vertelt iemand zichzelf? Kunst stelt vragen en haar doet dat ook.”
Wat inspireert je buiten de haarwereld?
“Fashion, reizen en uitgaan.”
Kijk je anders naar haar dan toen je begon?
“Absoluut. Vroeger maakte ik kapsels omdat ze op dat moment in de mode waren. Nu kijk ik naar de persoon en hoe kan het haar de persoonlijkheid versterken.”
Wat is het verschil tussen een goed kapsel en een kapsel met karakter?
“Een goed kapsel is technisch perfect. Maar een kapsel met karakter vertelt het verhaal van degene die het draagt.”
Wat maakt een hairstylist interessant?
“Een stylist die zijn eigen verhaal gebruikt. Je achtergrond, je nieuwsgierigheid, je humor, wat je oma je leerde over haar – dat maakt je uniek. Alle bekende technieken zijn ooit door iemand bedacht. Dus waarom niet door jou?”
Oribe
Wat maakte dat je je verbonden voelde met Oribe?
“Toen ik het merk leerde kennen voelde ik meteen de stijl: tijdloos, chic zonder moeite te doen. Het verhaal van Oribe Canales raakte me ook. Hij werkte in een chique salon in Miami en dacht eerst dat hij moest doen wat iedereen deed. Maar pas toen hij zijn Cubaanse stijl toevoegde, begon hij echt te schitteren.”
Ze herkende zichzelf in dat verhaal.
“Oribe kijkt naar haar zoals ik dat ook doe: haar is haar. Elk haartype heeft zijn eigen eigenschappen en behoeften.”
Wat onderscheidt het merk volgens jou?
“Oribe heeft geen blinde vlekken. Diversiteit en inclusie worden serieus genomen. En alles gebeurt nog steeds volgens de visie van Oribe Canales. Het oog voor ambacht en de saamhorigheid. Ik voel me echt deel van de Oribe family.”
Hoe beïnvloedt werken met een merk je creativiteit?
“Het geeft juist meer mogelijkheden. Producten zijn tools, maar ze triggeren ook mijn nieuwsgierigheid. Dan denk ik: wat kan ik hier nog meer mee? Dat is mijn hair-nerd moment.”
Hoe zie jij de rol van een artist binnen een merk?
“Als artist vertegenwoordig je het merk, maar je doet dat vanuit je eigen ervaring. Als je die verbondenheid echt voelt, spreekt dat vanzelf door in hoe je lesgeeft en inspireert. Je publiek voelt dat en dat sentiment zorgt voor de persoonlijke binding die je teweeg brengt bij de cursisten.”
De salon
Wat hoop je dat mensen voelen wanneer ze jouw salon binnenkomen?
“Rust, stijl en dat ze ertoe doen.”
Ze vergelijkt het met het binnenlopen van een designerwinkel.
“Je wordt warm ontvangen, de muziek klopt, het interieur inspireert, je krijgt goede koffie of een glas champagne. Je voelt je gezien en verzorgd.”
Zie je een salon als dienst of community?
“Absoluut als community. In een salon gebeurt zoveel meer dan haar knippen. Mensen delen verhalen, emoties en ervaringen. Er ontstaan er gesprekken tussen mensen die elkaar in het dagelijks leven nooit zouden ontmoeten. Mensen van verschillende etnische achtergronden, leeftijd, geaardheid, geloof of geslacht. Het is één plek dat hen verbindt.”
Wat maakt een salon bijzonder vandaag de dag?
“Een eigen identiteit. Een plek die blijft ontwikkelen en vernieuwen.”
Hoe belangrijk is menselijke connectie?
“Essentieel. Het eindresultaat ontstaat door de samenwerking tussen stylist en klant. En soms is het gesprek net zo belangrijk als het kapsel. Voor sommige mensen ben je misschien de enige die echt naar ze luistert.”
Growth & Future
Hoe ben je veranderd als stylist?
“Ik ben gegroeid als professional, maar ook als mens. Door persoonlijke ontwikkeling durfde ik meer mezelf te zijn. Daardoor groeide mijn zelfvertrouwen.”
Wat begrijp je nu over haar dat je vroeger niet zag?
“Dat er niet maar één juiste manier bestaat. Jouw manier kan ook de juiste zijn.”
Waar ben je het meest trots op?
“Op The Culture en het team. Ik begon hier in 2003 als stagiaire – toen nog Carlsson Culture – en binnenkort vier ik mijn vijfjarig jubileum als eigenaar van The Culture. Mijn team is daarin echt de spil. Mijn salonmanager en beste vriendin, Didem en ik zijn hier allebei ooit begonnen als stagiaire. Iedereen in ons team is een essentieel stukje van de puzzel die The Culture heet. Dat maakt deze plek heel bijzonder.”
Wat was een moment van twijfel?
“Toen ik ondernemer werd. Ik kwam net uit een jaar ziekte, het was midden in de covidperiode en ik nam een salon over waar meteen personeel wegviel. Dat was even slikken.”
Wat houdt je nieuwsgierig?
“Ik ben een onderzoeker. Als ik iets niet weet, duik ik erin tot ik alles begrijp. Mijn nieuwsgierigheid komt denk ik gewoon van mezelf.”
Waar wil je nog naartoe met The Culture?
“We groeien snel en soms hebben we letterlijk stoelen tekort. Champagne-problems! Misschien een grotere ruimte of een tweede salon.”
Wat wil je nog creëren?
“Een opleiding die je ook internationaal kan inzetten. Een plek waar jongeren – vooral degenen die het vertrouwen in zichzelf zijn verloren – via creativiteit weer kracht vinden.”
Waar hoop je dat de haarwereld naartoe beweegt?
“Meer authenticiteit. Minder kopiëren, meer werken vanuit je eigen visie. En technologie zoals AI gebruiken als hulpmiddel voor creativiteit.”
Wat wil je jonge hairstylists meegeven?
“Zorg goed voor jezelf, zowel fysiek als mentaal. Het vak is fysiek zwaar, maar ook mentaal. We zetten vaak alles voor de klant opzij – eten, drinken, rust. Daar moet meer aandacht voor komen.”
En over tien jaar?
Priscilla lacht.
“Dan hoop ik dat jullie dit interview opnieuw komen doen. Maar dan vanaf mijn zonnige nieuwe woonplek, terwijl ik vertel over mijn internationale kappersopleiding die wereldwijd succesvol is.”
Ze haalt haar schouders op en grijnst.
“Hey… a girl can dream, right? Be delusional.”
www.oribe.com | @priscilla_oribe_educator | @theculture_amsterdam
