Er zijn beslissingen die je neemt met je hoofd en beslissingen die je neemt met je leven. Bij Ludovic liep dat de laatste jaren in elkaar over. Hij omschrijft het als “dubbelleven,” een soort tussenfase waarin je weet dat je iets moet afronden, maar nog geen afscheid durft te nemen. “Wanneer sluit je iets goed af? Wanneer is het juiste moment? Dat is er eigenlijk nooit,” zegt hij. De eerlijkheid is zacht, maar scherp zoals we hem kennen.